حضرت ، « انااللَّه شهيد » بود . « 1 » 5 - ابن صبّاغ مىگويد : اما كنيهء آن حضرت ، ابومحمّد و لقبش ؛ خالص ، سراج و عسكرى بود ، وى و پدر و جدش هر كدام در زمان خودشان به ابن‌الرضا عليه السلام معروف بودند . و رنگ چهره‌اش بين سبز و سفيد بود و نقش انگشتريش « سبحان من له مقاليد السّموات و الأرض » بود . « 2 » نصّ بر امامت آن حضرت عليه السلام 1 - كلينى از يحيى بن يسار قنبرى روايت كرده است ، مىگويد : ابوالحسن ( امام دهم ) عليه السلام ، چهار ماه قبل از وفات ، فرزندش حسن عليه السلام را وصىّ خود قرار داد و مرا با گروهى از دوستانش شاهد بر وصيّت خود گرفت . « 3 » 2 - همو از علىّبن عمر نوفلى نقل كرده ، مىگويد : خدمت ابوالحسن عليه السلام در صحن منزلش بودم ، در آن ميان پسرش محمّد « 4 » از كنار ما عبور كرد ، عرض كردم : فدايت شوم ! آيا پس از شما اين صاحب ماست ؟ فرمود : « نه ، بلكه پس از من حسن صاحب شماست » . « 5 » 3 - و از عبداللَّه‌بن حسن اصفهانى نقل كرده ، مىگويد : ابوالحسن عليه السلام فرمود : « سرپرست شما پس از من كسى است كه بر من نماز بخواند » .

--> ( 1 ) - بحار : 50 / 238 . ( 2 ) - فصول المهمه : ص 284 . ( 3 ) - كافى : 1 / 325 . ( 4 ) - منظور جناب سيدمحمّد معروف است كه بين راه سامرا و كاظمين آرامگاهش مزار عاشقان و صاحب كرامات است - م . ( 5 ) - كافى : 1 / 325 .